Fragmentatie of veelkleurigheid?
Als er al sprake is van ‘de’ volkshuisvestingssector, dan verdampt de eenheid en domineren de verschillen. Veelkleurigheid is de positieve duiding van dit perspectief. Bij een sombere stemming luidt het predicaat ‘fragmentatie’.


Als we niet uitkijken, moeten straks subsidies opnieuw worden uitgevonden. Nu valt minister Donner goed te ‘lezen’: “Dit gaat niet gebeuren.”
Soms lees of hoor ik voorstellen waarbij ik direct moet denken aan het rijtje: slecht, slechter, slechtst. Het voorstel van Johan Conijn om de huurgrens in de sociale sector te verlagen typeer ik als ‘slechtst’.
De afgelopen weken maak ik kennis met nieuwe bestuurders van corporaties. Altijd spannend wie het estafettestokje gaat overnemen van de ‘oude’ generatie.
Een pand kopen en opknappen of restaureren, is mooier dan een gelikt monument kopen. Het bezit van een opgeknapt pand is geen doel op zich. Als we een pand hebben verkocht, komt er geld vrij om weer in een nieuw pand te investeren: een vorm van westerse stadsguerrilla.
In de komende maanden gaat het kabinet onderdelen uit het regeerakkoord die op het wonen betrekking hebben, uitwerken. Ik verwacht dat dit nog een hele klus wordt. Het handen en voeten geven aan de maatregelen is niet bepaald ‘appeltje-eitje’.
Het openbaar vervoer wordt door de staat ook gesteund, terwijl ook huishoudens met een jaarinkomen boven de €33.000 van de trein en bus gebruik mogen maken.
Wellicht kent u het gevoel: je luistert naar de radio, en je hoort baarlijke nonsens. Je kunt niet anders doen dan stuiteren op je stoel en uitroepen ‘man laat je nakijken’. 