De eerste dag van de week buigt de concerndirectie zich over de begroting voor 2010. Enkele maanden geleden temporiseerden we onze investeringen en bepaalden we onze financiële kaders voor de komende twee jaar.

CFV en solvabiliteit – betrokkenheid medewerkers – verschil toezicht en bestuur – reorganisatie Aedes

Toezichthouder bepleit onvoldoende
De eerste dag van de week buigt de concerndirectie zich over de begroting voor 2010. Enkele maanden geleden temporiseerden we onze investeringen en bepaalden we onze financiële kaders voor de komende twee jaar. Erg ingewikkeld is de begroting voor het komend jaar dan ook niet. Uitgangspunt is dat we de tering naar de nering zetten. We varen scherp aan de wind en willen volgens de normen van het Centraal Fonds voor de Volkshuisvesting (CFV) een corporatie zijn die net voldoende solvabel is om de opgave aan te kunnen. We willen ook volgens de normen van het Waarborgfonds Sociale Woningbouw (WSW) zonder met de pet in de hand rond te gaan voldoende borgingsruimte hebben om leningen aan te trekken voor onze investeringen. Donderdag houdt de directeur van het CFV, Jan van der Moolen, een lezing tijdens een bijeenkomst van het directeurencontact voor woningcorporaties. In verband met ons personeelsuitstapje ben ik niet van de partij. Koos Koolstra -onze directeur in Eemvallei- wel. Hij meldt dat Jan van der Moolen in zijn presentatie opmerkte dat hij meer respect heeft voor corporaties die net onvoldoende solvabel zijn dan voor die net wel voldoende middelen hebben om de opgave aan te kunnen. Kortom, wij doen het in de ogen van Jan van der Moolen niet goed. Volgende week vergadert onze Raad van Commissarissen. Op de agenda staat het oordeel van het CFV dat wij A-corporatie zijn en voldoende solvabel zijn. Moet ik nu onze RvC gaan zeggen dat we volgens het Centraal Fonds eigenlijk voor een onvoldoende hadden moeten gaan? Moet ik spijt betuigen en aangeven dat onze toezichthouder vindt dat we eigenlijk een onvoldoende hadden moeten scoren?

Betrokkenheid
De Alliantie Express doet dinsdag in de namiddag ons Shared Service Center (SSC) aan. Onderwerp is de economische crisis en de Alliantie. Ik houd een kort verhaal over onder meer de temporisering van onze investeringen en Arnold Pureveen – onze financieel directeur – staat stil bij prestaties van ons SSC. Vervolgens ontspint zich een boeiende discussie. Opnieuw realiseer ik me dat bij de Alliantie erg veel mensen werken – zeker ook bij het SSC – die zeer betrokken bij hun werk zijn.

Ook bij de Alliantie Ontwikkeling werd ik laatst blij verrast door die enorme betrokkenheid. De tweejaarlijkse excursie naar een buurland zou dit keer niet doorgaan vanwege de crisis. Daar was alom begrip voor. Maar spontaan ontstond de gedachte om voor eigen tijd en rekening en voor het saamhorigheidsgevoel toch een reisje in te plannen. De reis gaat nu naar Hamburg en driekwart gaat mee. Dat vind ik bijzonder.

Aanspreken, niet aansprakelijk stellen
Na de bijeenkomst bij ons SSC haast ik me naar de jaarlijkse relatiedag van de Vereniging Toezichthouders Woningcorporaties (VTW). Ik ben vooral onder de indruk van de lezing van Jaap de Winter. Hij maakte indertijd deel uit van de commissie-Tabaksblat en was voorzitter van de commissie die de governance code voor woningcorporaties formuleerde. In de 12 juni-brief over de verhouding rijksoverheid–woningcorporaties van minister Van der Laan staat dat commissarissen moeten tekenen dat de corporatie zich aan allerhande voorschriften heeft gehouden. Jaap de Winter maakt hier – op vriendelijke wijze – gehakt van. Hij betoogt met overtuiging dat niet de commissarissen, maar het bestuur van een corporatie hiervoor dient te tekenen. Het bestuur bestuurt en commissarissen houden toezicht. De Winter voorspelt dat als de minister zijn zin doorzet, raden van commissarissen de verklaringen zo formuleren dat ze niet aansprakelijk kunnen worden gesteld. Elkaar aanspreken is vele malen beter dan elkaar aansprakelijk stellen.

Minister naar de Tweede Kamer
Het bestuur van Aedes heeft besloten dat intern de zaken beter georganiseerd moeten worden en dat een interim-directeur de aangewezen persoon is om dit te doen. Bij verschillende bureaus zijn offertes gevraagd en de keuze valt op Aalko van der Veen, verbonden aan het bureau Berenschot. Naar verluidt wordt hij volgens de gebruikelijke tarieven voor zijn diensten gehonoreerd. Voor de Tweede Kamer is het aantrekken van de interim-directeur reden om minister Van der Laan dinsdag te ontbieden om tekst en uitleg te geven. Ik vermoed dat Van der Laan hoofdschuddend in zijn dienstauto richting Tweede Kamer reed. Moet ik hierover ook al tekst en uitleg geven? Straks moeten alle ministers naar de Tweede Kamer om zich over – al dan niet door henzelf aangestelde – interim-managers te verantwoorden.

Jim Schuyt (21 – 25 september)