De individuele huurder wordt door de wet flink beschermd. Het zou goed zijn als corporaties meer mogelijkheden krijgen om daders van pesterijen, ernstige overlast en getreiter sneller uit huis te zetten. Als hiervan sprake is, hopen we vaak dat er ook sprake is van huurachterstanden. Dan is een huisuitzetting eenvoudiger. We realiseren ons dan wel dat het probleem vaak alleen maar wordt verplaatst.

Geen Stijl –  vertrouwen, controle en regeldruk – integriteit en criminaliteit

Getreiter
Deze week staat in Amsterdam plots ‘Geen Stijl’ op de stoep. Anne Wilbers, onze directeur in Amsterdam, wordt uit een vergadering geroepen en staat voor de camera ‘Geen Stijl’ te woord. In de Venserpolder wordt een jonge homoman door de buren getreiterd. Zij moet zich verantwoorden en weet er op dat moment niet het fijne van. Anne geeft aan dat we getreiter niet accepteren, maar als wordt gevraagd wat zij eraan heeft gedaan, kiest ze algemene woorden. Dit is koren op de molen van ‘Geen Stijl’, hun motto luidt niet voor niets: ‘tendentieus, ongefundeerd en nodeloos kwetsend’. In de montage van de opname komt de Alliantie en het stadsdeel er niet genadig af. Los van de uitzending en het beeld dat wordt opgeroepen, het is vreselijk als je in je eigen buurt door de eigen buren lastig gevallen en getreiterd wordt. Het zal je maar overkomen. Als daar sprake van is, gaan wij daar op af. Ook in dit geval. Wij niet alleen, ook de politie en de wijkregisseur. De politie kan – zoals in dit geval is gebeurd – boetes uitdelen en een ‘hangverbod’ instellen. We hadden al 5 maanden geen klachten gehad en hoopten dat de ernstigste problemen voorbij waren. Deze hoop bleek ijdel. Wij kunnen overigens vaak niet veel meer dan de daders aanspreken. Het zwaarste middel dat wij hebben is het uit huis zetten van de daders. In de praktijk is dit niet bepaald eenvoudig. De individuele huurder wordt door de wet flink beschermd. Het zou goed zijn als corporaties meer mogelijkheden krijgen om daders van pesterijen, ernstige overlast en getreiter sneller uit huis te zetten. Als hiervan sprake is, hopen we vaak dat er ook sprake is van huurachterstanden. Dan is een huisuitzetting eenvoudiger. We realiseren ons dan wel dat het probleem vaak alleen maar wordt verplaatst. Op de site van ‘Geen Stijl’ staat een flink aantal reacties. Het valt me op dat veel pijlen gericht zijn op de stadsdeelbestuurders en de directeur van de Alliantie. Zij deugen niet. Het lijkt de wereld op zijn kop: de instanties en niet de buren zijn de treiteraars geworden.

Verantwoorden
Ons jaarverslag is gereed. In het archief duikel ik het verslag van woningcorporatie SCW over 1997 op. Het is het eerste verslag waar ik als bestuurder van een corporatie voor verantwoordelijk was. Ik leg het naast het laatste verslag waar ik de verantwoordelijkheid voor draag: 2010. Opvallend is dat het verslag over 2010 5 maal zo dik is als dat over 1997. ‘Vertrouwen is goed, controle is beter’ is de afgelopen 14 jaar blijkbaar erg serieus genomen. Opvallend is ook dat ik in een brief aan de externe accountant 34 verklaringen moet afleggen. Ik neem aan dat onze accountant alles onderzocht heeft en deze verklaringen als extra zekerheid dienen. Stel dat ze wat over het hoofd hebben gezien. De toename van controle en verantwoording is nog niet ten einde en beperking van regeldruk lijkt nog ver weg. Het zou een goede zaak zijn als bij ieder nieuw controlemiddel of verantwoordingsbesluit er een ander wordt geschrapt. Ik zou wel eens willen weten hoe bij de Alliantie de verhouding is tussen de inzet van menskracht voor transparantie, verantwoording en controle en die voor het verhuren, beheren, verbeteren en bouwen van woningen. Ik vermoed dat het echte werk aan de verliezende hand is.

Niet crimineel
Een goed nieuw speerpunt is de aandacht voor integriteit. Minister Donner stuurde deze week twee rapporten over integriteit naar de Tweede Kamer. Het is goed nieuws. Op basis van het ene rapport komt hij tot de conclusie dat het integriteitbeleid er bij corporaties op vooruit is gegaan. Het tweede -168 pagina’s dikke- rapport is een neerslag van een onderzoek naar criminaliteit en corporaties. De onderzoekers hebben met 40 deskundigen uit de corporatiebranche gesproken. Ik was daar één van. Daarnaast onderzochten ze vastgoedtransacties. Ik kan me het gesprek nog goed herinneren. De onderzoekers werkten in opdracht van het ministerie van Justitie en spraken niet bepaald met meel in de mond. Ze hadden het over criminaliteit en niet over integriteit. Zij komen tot de volgende slotsom: ‘De belangrijkste conclusie van het onderzoek is dat geen sprake is van indringing door georganiseerde criminaliteit in de sector.’ De conclusie is goed nieuws. Het is goed dat een dergelijk niets verhullend onderzoek is gedaan. Immers, het is naïef te veronderstellen dat dit bij corporaties nooit en te nimmer voorkomt. Mijn laatste restje naïviteit speelt op. Ik moet namelijk erg wennen aan de gedachte dat ooit de vraag is gesteld: ‘Hebben criminele organisaties bij corporaties voet aan de grond gekregen?’ 
Jim Schuyt (2 – 6 mei 2011)