Opvallend was het goochelen met getallen. Eerder had een Amsterdams onderzoeksbureau becijferd dat door de maatregel 650.000 huishoudens met een laag middeninkomen tussen wal en schip terecht komen. De minister heeft nu het Delftse onderzoeksbureau ABF te hulp geroepen om te bewijzen dat het allemaal wel meevalt.

Staatscommissie nodig voor hervorming woningmarkt – hoeveel honderdduizend middeninkomens tussen wal en schip? – onderhoudsvakman met een sociale taak

Staatscommissie woningmarkt
Een kabinet van VVD, PVV en CDA komt er dus niet. Hoewel het echte tv-seizoen nog niet was begonnen heb ik de afgelopen week genoten van de dagelijkse realitysoap op televisie. Het rechtse kabinet zou niets aan de woningmarkt hebben gedaan. Naar verluidt zouden de huren flink omhoog gaan en een deel van de opbrengsten moesten naar de schatkist vloeien. Het verhogen van de huren betekent niet dat de woningmarkt wordt hervormd. Hiervoor moet zowel naar de koop- als de huursector worden gekeken. Als belangrijkste motief om de aftrek van hypotheekrente ongemoeid te laten, wordt het bieden van zekerheid aangevoerd. Voor de in ongerede geraakte koopwoningmarkt, zou  de zekerheid van volledige aftrek van hypotheekrente essentieel zijn. Deze veronderstelling snijdt geen hout, kopers zijn niet achterlijk en laten zich niet foppen door een schijnzekerheid. Iedereen weet dat de huidige regeling niet te handhaven is en vroeger of later op de schop gaat. Niets doen aan de aftrek van hypotheekrente maakt onzeker. Een beperking van de aftrek met een zeker perspectief biedt meer zekerheid. In de aanloop van de formatie van het kabinet-Balkenende IV werd voorgesteld om een staatscommissie in het leven te roepen om voorstellen te doen om de woningmarkt te hervormen. Toen heeft dit voorstel het niet gehaald en werd de hervorming van de woningmarkt vier jaar op sterk water gezet. Een nieuw kabinet zou er goed aan doen om het idee van een staatscommissie woningmarkt van stal te halen.

Wie biedt er minder?
Vorige week scheef minister Van Middelkoop in een brief aan de Tweede Kamer dat de interim-beschikking in verband met de besluiten van de Europese Commissie per 1 januari van kracht wordt. Dit was geen schokkend nieuws. Eerder was de regeling uitgesteld en hier geldt niet ‘van uitstel komt afstel’. Vanaf het nieuwe jaar mogen corporaties alleen woningen met een huur van € 648 per maand toewijzen aan huishoudens met een totaal jaarinkomen van maximaal € 33.000. Opvallend was het goochelen met getallen. Eerder had een Amsterdams onderzoeksbureau becijferd dat door de maatregel 650.000 huishoudens met een laag middeninkomen tussen wal en schip terecht komen. De minister heeft nu het Delftse onderzoeksbureau ABF te hulp geroepen om te bewijzen dat het allemaal wel meevalt. Wie biedt het minste aantal middengroepen dat de dupe is? ABF geeft aan dat een groot deel van de groep met een laag middeninkomen nu in een koopwoning woont en niet in de knel komt door de beschikking. En wat als deze kopers wat ouder worden en zorgeloos willen huren? In plaats van elkaar met getallen en onderzoeken te bestoken, verwacht ik van de minister maatregelen om corporaties in staat te stellen om – binnen de kaders van de beschikking – middeninkomens te kunnen huisvesten. Deze groep komt niet alleen in de volkshuisvesting in de knel, maar ook in de zorg en het onderwijs. Middengroepen worden wel eens getypeerd als het cement van een samenleving. Cement dat we hard nodig hebben. Mensen die we niet in de kou mogen laten staan.

Met een vakman op stap
Afgelopen woensdag ging ik met PIOn-vakman Crétien Gielen naar de Amsterdamse Rivierenbuurt. Ik mocht met hem mee om enkele woningen te onderwerpen aan de Periodieke Inspectie Onderhoud (PIOn). Ieder jaar maken wij met onze huurders een afspraak om hun woning te inspecteren en kleine mankementen direct te verhelpen. In Amsterdam loopt PIOn al een tijdje. In Gooi en Vechtstreek zijn we ook begonnen en Flevoland en Eemvallei volgen binnenkort. Om niet te veel op te vallen wissel ik mijn pak in voor vrijetijdskleding. In zijn bus informeert hij me over wat hij zoal tegenkomt. Onze huurders zijn over het algemeen blij met de inspectie. In de eerste woning die wij bezoeken wordt het bewijs geleverd. De huurster is blij met ons bezoek en de aanwezige buurvrouw van enkele blokken verder informeert of Ymere dit ook doet.

Ik kijk de kat uit de boom en weet bij het volgende bezoek wat ik moet doen. Ik controleer het hang- en sluitwerk en ga met een schroevendraaier aan de slag. Crétien stelt vast dat een schakelaar vervangen moet worden. Ik pak de vervanging voortvarend aan. De PIOn-vakman haalt voor de zekerheid de stroom eraf.

Hij heeft direct contact met de bewoners. Zonder belerend te worden geeft hij hen tips hoe met de woning om te gaan: één keer per half jaar de aardlekschakelaar controleren, de kraan bij de wasmachine regelmatig open- en dichtdraaien, enzovoort. Crétien benadrukt dat slecht gedrag niet mag worden beloond. Bij iemand die er een puinhoop van maakt zou dan veel worden hersteld en bij iemand die keurig met zijn woning omgaat weinig of niets. De vakman onderstreept dat hij ook een belangrijke sociale taak heeft. Vooral voor oudere huurders. Hij praat met grote betrokkenheid over zijn werk. Ik zie hem aan het werk en stel vast dat hij in meerdere opzichten een vakman is. Niet alleen bij het herstellen van een loszittende trapleuning of vastzittende kraan, maar vooral ook in manier waarop hij met huurders omgaat.

Jim Schuyt
(30 augustus – 3 september)