Het kon niet uitblijven: er is ook kritiek op ‘Europa’. Thijs Berman pareerde deze met de opmerking dat Nederland de neiging heeft bij maatregelen die vanuit Europa komen, er nog een schepje op te doen. Hij typeerde dit als ‘gold plating’.

Toch uitstel nieuwe Europese regels – Martien Kromwijk vertrekt – bouwstop in Amsterdam – over organisatieverandering: ‘Wie heeft mijn kaas gepikt?’- energiebesparing ook goed voor woonlasten – triest bericht: collega overleden

Opmerkelijk 1
Deze week kwamen enkele bijzondere berichten naar buiten en de minister van WWI nam een opmerkelijk besluit. Ik begin bij het laatste. Eerder gaf de minister aan dat hij geen ruimte zag om de interimregeling in verband met de beschikking van de Europese Commissie uit te stellen. De landsadvocaat had hem dit ingefluisterd. Wie schetst mijn verbazing dat de minister in het debat met de Tweede Kamer ging glijden en drie maanden uitstel gaf. De Kamer hoopt dat het glijden nog niet ten einde is en wil met de Europese Commissie in gesprek.

Opmerkelijk 2
Martien Kromwijk vertrekt per 1 januari bij Woonbron. Zijn vertrek is niet vrijwillig. Na het echec met de SS Rotterdam en het vertrek van zijn Raad van Commissarissen was het al zeer opmerkelijk dat hij aanbleef. Besturen in blessuretijd, zoals hij dat uitdrukte. Als je met de hakken over de sloot aanvankelijk mag blijven, is de kans groot dat later het onvermijdelijke toch gebeurt. Met Martien vertrekt er een gepassioneerde volkshuisvester, met vele kwaliteiten.

Opmerkelijk 3
De Amsterdamse wethouder Maarten van Poelgeest kondigt aan dat er geen nieuwe kantoren meer worden gebouwd en woningbouwprojecten worden uitgesteld. Dit is vooral opmerkelijk, omdat Amsterdam de sterkste vastgoedmarkt van Nederland heeft. Als Amsterdam dergelijke draconische maatregelen neemt, wat moeten andere gemeenten dan? De tekorten in het fonds waarin de winsten worden gestort ten gunste van verlieslatende projecten zijn tot boven de 700 miljoen euro opgelopen. De gemeente zou graag zien dat corporaties meer gaan betalen. Dit lijkt me een kansloze missie. Eerder werd een afname van de woningbouwbouwproductie in de hoofdstad voorspeld van 30% in de komende vijf jaar. Dit kan verder oplopen. Voor huurders en woningzoekenden is dit opmerkelijke bericht slecht nieuws.

Matchpoint groeit
Wat begon als instrument in verband met de economische crisis groeit uit tot belangrijk middel om de personeelsmobiliteit binnen de Alliantie te bevorderen. Als crisisinstrument gingen we na waar medewerkers minder te doen hadden en waar mensen nodig waren. Nu gaan we Matchpoint anders inzetten. Medewerkers die de ambitie hebben om elders binnen de Alliantie aan de slag te gaan, kunnen zich melden. Matchpoint gaat in gesprek en aan de slag. Matchpoint is een uitnodiging om in beweging te komen, te veranderen. De projectleider van Matchpoint, Ergin Borova, verwijst bij zijn pleidooi voor verandering naar het boekje: ‘Wie heeft mijn kaas gepikt’. Dit boek illustreert het belang van veranderen. Op mijn verzoek selecteerde hij uit het boek de volgende passage:
“Toen Pieker de hele geschiedenis nog eens overdacht, realiseerde hij zich dat de Kaas in Kaasstation K helemaal niet van de ene op de andere dag was verdwenen, zoals het altijd had geleken. De hoeveelheid was wel degelijk langzaam afgenomen, en de laatste stukjes waren erg oud. Die smaakten helemaal niet zo lekker. Misschien was een gedeelte zelfs wel beschimmeld geweest, al was hem dat niet opgevallen. Hij moest echter constateren dat als hij ervoor opengestaan had, hij de veranderingen had kunnen zien aankomen. Maar hij had er niet voor opengestaan. Kortom, als hij maar wat beter opgelet had, en als hij zich ingesteld had op veranderingen, zou hij ook niet zo overdonderd geweest zijn. Misschien was dat wel het geheim van Snel en Snuffel. Hij stopte even om bij te komen en schreef op de muur: houdt je Kaas in de gaten, zodat je het merkt als hij oud wordt.”

Miljarden voor energiebesparing
Donderdagavond leverde ik een bijdrage aan een debat over de duurzame stad. Ik leg de nadruk op energiebesparing, omdat het en duurzaamheid bevordert en goed is voor de woonlasten. De nadruk ligt bij het verbeteren van de woningvoorraad: daar is de meeste winst te behalen. Dit vraagt van corporaties miljardeninvesteringen. Stel dat het gemiddeld € 10.000 kost om een corporatiewoning energetisch op niveau te brengen, dan kost dat in totaal maar liefst 24 miljard euro. Er deden twee Europarlementariërs aan het debat mee: Thijs Berman en Judit Merkies. Judit voorspelde dat de energielasten de komende jaren explosief gaan stijgen. Het kon niet uitblijven: er is ook kritiek op ‘Europa’. Thijs Berman pareerde deze met de opmerking dat Nederland de neiging heeft bij maatregelen die vanuit Europa komen, er nog een schepje op te doen. Hij typeerde dit als ‘gold plating’.

Diepbedroefd
Zaterdagochtend kreeg ik het trieste bericht dat in de nacht van vrijdag op zaterdag Marco van Diepen, onze collega bij de Alliantie Ontwikkeling in Amersfoort, plotseling is overleden. Onvoorstelbaar, 43 jaar en in de kracht van zijn leven. Woningbouwproductie, beschikking EC, energiebesparing: waar hebben we het over? Mijn gedachten zijn bij zijn vrouw en zijn twee kinderen.

Jim Schuyt
(28 juni – 2 juli)